a day in prison

In de tijd dat ik bij justitie werkte, heb ik een aantal jaren gewerkt in de oude huizen van bewaring in Amsterdam, Utrecht en Groningen. Utrecht is deze maand tot een Grand Café verbouwd en Groningen is een paar jaar geleden gesloopt.

In de jaren dat ik daar werkte, viel me op hoe snel vrienden en familie hun gedetineerde vriend of familielid lieten vallen. ‘Weinig tijd’ voor het bezoeken van hem. Ik herinner me, hoe stil de kerstdagen konden zijn voor veel gedetineerden op de ringen.
Nu deze oude gevangenissen vrij zijn gekomen op de markt, blijken ze plots heel aantrekkelijk te zijn voor het publiek. Ingericht als werkruimte voor ZZP-ers of als hotel wil men hier graag – zij het korte tijd –  verblijven.

Het bracht me op het idee voor dit project.

Mensen portretteren die een nachtje geslapen hebben of die er hun werkplek hebben gevonden tegenover gedetineerden die er vaak jarenlang moesten verblijven. Bij mijn verzoek om toestemming, bleek justitie dit alleen toe te willen staan wanneer de gedetineerden onherkenbaar in beeld werden gebracht. Ik heb dit opgelost door hen te verzoeken hun eigen portret te blurren:  door snel hun hoofd heen en weer te bewegen. Onder licht protest – wat eigenlijk treffend tot uitdrukking kwam in het eindresultaat – stemden ze hierin toe.